پرنیان شعر

وقتی شبانه بادها 

از شش جهت به سوی تو می آیند

و از شکوهمندی یاس انگیزش 

پرواز شامگاهی درناهارا پنداری

یک سر به سوی ماه است

زنگار خورده باشد و بی حاصل

هرچند از دیرباز آن چنگ تیز پاسخ احساس در قعر جان تو

پرواز شامگاهی درناها

و بازگشت بادها در گور خاطر تو 

قباری از سنگی میروبد

چیز نهفته ای که می آموزد

چیزی که ای بسا میدانسته ای

چیزی که بی گمان

 به زمان های دور دست میدانسته ای...